Η Ρώμη εξετάζει μέτρα προκειμένου να διατηρήσει τον ιστορικό χαρακτήρα του κέντρου της, διάρκειας 3.000 ετών, που καθιστά την πόλη ελκυστική για επίσκεψη από διεθνείς ταξιδιώτες.
Όπως δήλωσε ο δήμαρχος της Ρώμης Ρομπέρτο Γκουαλτιέρι, σε συνέντευξή του στο Bloomberg, η διατήρηση του ιστορικού χαρακτήρα της πόλης δεν περνά μέσα από την επιβολή ενός τέλους εισόδου, αλλά από μέτρα που θα επιτρέψουν στις ιστορικές συνοικίες να διατηρήσουν τον οικιστικό τους χαρακτήρα.
«Δεν θα είχε κανένα νόημα να επιβάλουμε εδώ εισιτήριο εισόδου στην πόλη, όπως έκαναν στη Βενετία», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Γκουαλτιέρι, ξεκαθαρίζοντας ότι η Ρώμη θα πρέπει να παραμείνει ανοιχτή στους τουρίστες, χωρίς όμως να χάσει την ταυτότητα των γειτονιών της.
Στόχος, όπως ανέφερε, είναι οι επισκέπτες να συνεχίσουν να έχουν πρόσβαση σε αυθεντικά τοπικά καταστήματα και εστιατόρια, ενώ παράλληλα θα διασφαλίζεται ότι οι ιστορικές περιοχές της πόλης δεν θα μετατραπούν σε χώρους που εξυπηρετούν αποκλειστικά την τουριστική δραστηριότητα.
Στο πλαίσιο αυτό, ο δήμος επεξεργάζεται ρυθμίσεις για τον περιορισμό των βραχυχρόνιων μισθώσεων, αν και το σχετικό κανονιστικό πλαίσιο δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Ο δήμαρχος υπογράμμισε την ανάγκη να δοθούν στην τοπική αυτοδιοίκηση οι απαραίτητες αρμοδιότητες, ώστε να μπορεί να παρεμβαίνει αποτελεσματικά στην αγορά των τουριστικών καταλυμάτων και να προστατεύει τη διαθεσιμότητα κατοικιών για τους μόνιμους κατοίκους.
Η επιλογή αυτή διαφοροποιείται από την προσέγγιση της Βενετίας, η οποία δοκίμασε την επιβολή τέλους 5 ευρώ στους ημερήσιους επισκέπτες που εισέρχονταν στο ιστορικό της κέντρο. Σύμφωνα με τον Γκουαλτιέρι, ένα τέτοιο μέτρο ταιριάζει περισσότερο στη Βενετία, λόγω του μικρότερου μεγέθους της και του μεγάλου αριθμού επισκεπτών που φτάνουν για λίγες ώρες, χωρίς να διανυκτερεύουν και, κατά συνέπεια, χωρίς να καταβάλλουν φόρους διαμονής.
Η συζήτηση αναδεικνύει δύο διαφορετικές προσεγγίσεις στη διαχείριση του τουρισμού στις ιστορικές ευρωπαϊκές πόλεις: από τη μία, την επιβολή οικονομικών αντικινήτρων για τους ημερήσιους επισκέπτες και, από την άλλη, την παρέμβαση στην αγορά κατοικίας και στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, με στόχο τη διατήρηση της μόνιμης κατοίκησης και της τοπικής οικονομικής ζωής.



